Wireframe aplikacji lub strony WWW

Wireframe – co to jest?

Wireframe to uproszczona reprezentacja strony internetowej lub aplikacji pokazująca przede wszystkim strukturę interfejsu, rozmieszczenie elementów oraz sposób poruszania się użytkownika pomiędzy kolejnymi ekranami. Na tym etapie najważniejsze jest działanie produktu, a nie jego ostateczny wygląd.

Wireframe może przedstawiać między innymi położenie menu, formularzy, przycisków, nagłówków, treści, kart produktów, tabel czy innych elementów charakterystycznych dla projektowanego systemu. Pozwala dzięki temu zobaczyć, jakie informacje znajdą się na poszczególnych ekranach oraz jak użytkownik będzie wykonywał najważniejsze zadania.

W zależności od etapu projektu wireframe może mieć formę bardzo prostego szkicu albo bardziej szczegółowej makiety UX przygotowanej w Figma. Najważniejsze jest jednak to, aby umożliwiał ocenę struktury i funkcjonalności produktu przed rozpoczęciem projektowania finalnego interfejsu.

Po co tworzy się wireframe strony lub aplikacji?

Tworzenie wireframe'u pozwala oddzielić decyzje dotyczące funkcjonalności i użyteczności od decyzji dotyczących wyglądu. Zamiast od razu zastanawiać się nad kolorami, zdjęciami, typografią czy szczegółami graficznymi, można najpierw określić, jak produkt powinien działać.

Ma to szczególne znaczenie w bardziej rozbudowanych projektach. Jeżeli aplikacja zawiera kilkadziesiąt ekranów i wiele powiązanych procesów, rozpoczęcie pracy od finalnego UI może utrudnić późniejsze zmiany. Wireframe pozwala wcześniej uporządkować strukturę i zauważyć potencjalne problemy.

Dzięki temu klient, projektant oraz zespół developerski mogą również wcześniej uzgodnić sposób działania produktu. Zmniejsza to ryzyko sytuacji, w której istotne różnice w rozumieniu funkcjonalności pojawiają się dopiero podczas programowania.

Wireframe strony internetowej

Wireframe strony internetowej pozwala zaplanować przede wszystkim architekturę treści oraz układ poszczególnych sekcji. Może obejmować stronę główną, podstrony usługowe, ofertę, portfolio, blog, formularze kontaktowe oraz inne elementy serwisu.

Na tym etapie można określić, jakie informacje powinien zobaczyć użytkownik jako pierwsze, w jakiej kolejności prezentować argumenty sprzedażowe oraz gdzie umieścić przyciski prowadzące do kolejnego działania.

Wireframe jest szczególnie przydatny podczas projektowania stron nastawionych na realizację konkretnego celu biznesowego. Pozwala skoncentrować się najpierw na ścieżce użytkownika i sposobie prezentowania oferty, zamiast rozpoczynać projekt od wyboru zdjęć czy efektów wizualnych.

Wireframe aplikacji webowej lub mobilnej

W przypadku aplikacji wireframe ma często jeszcze większe znaczenie, ponieważ produkt składa się nie tylko z treści, ale również z wielu funkcji, stanów i procesów wykonywanych przez użytkownika.

Projekt może obejmować logowanie, rejestrację, dashboard, formularze, ustawienia, wyszukiwarki, filtry, tabele, raporty czy bardziej złożone procesy charakterystyczne dla konkretnego systemu. Poszczególne ekrany muszą tworzyć logiczną całość.

Wireframe aplikacji pozwala przeanalizować te zależności przed rozpoczęciem tworzenia finalnego interfejsu. Dzięki temu można sprawdzić, czy użytkownik wie, gdzie znajduje się dana funkcja, rozumie kolejne etapy procesu i może wykonać zadanie bez wykonywania zbędnych kroków.

Wireframe a makieta UX – czym się różnią?

Pojęcia wireframe i makieta UX są często stosowane zamiennie, ponieważ oba dotyczą projektowania struktury i funkcjonalności interfejsu. W praktyce granica pomiędzy nimi może zależeć od sposobu pracy projektanta i poziomu szczegółowości projektu.

Wireframe najczęściej kojarzony jest z prostszą reprezentacją interfejsu, pozbawioną finalnej warstwy wizualnej. Makieta UX może być bardziej szczegółowa i zawierać dokładniejsze treści, komponenty, stany oraz zależności pomiędzy ekranami.

W obu przypadkach głównym celem pozostaje jednak zaprojektowanie sposobu działania produktu przed dopracowaniem jego ostatecznej warstwy graficznej. Dlatego znacznie ważniejszy od samej nazwy dokumentu jest zakres informacji, który zostanie w nim przedstawiony.

Wireframe a projekt UI – jaka jest różnica?

Wireframe odpowiada przede wszystkim na pytania: co powinno znaleźć się na ekranie, gdzie powinno się znajdować i jak użytkownik powinien z tego korzystać. Projekt UI koncentruje się natomiast na finalnym wyglądzie interfejsu.

Na etapie UI określane są między innymi kolory, typografia, stylistyka komponentów, ikony, zdjęcia, ilustracje oraz pozostałe elementy identyfikacji wizualnej produktu.

Rozdzielenie tych etapów pozwala najpierw dopracować logikę rozwiązania, a następnie skoncentrować się na jego estetyce. W przeciwnym razie zespół może poświęcać czas na dopracowywanie elementów graficznych ekranów, których struktura później i tak będzie wymagała zmiany.

Low-fidelity i high-fidelity wireframe – czym się różnią?

Wireframe może mieć różny poziom szczegółowości. Low-fidelity wireframe jest bardzo uproszczony. Może wykorzystywać podstawowe kształty, pola tekstowe i schematyczne elementy interfejsu. Jego zadaniem jest szybkie przedstawienie pomysłu oraz struktury rozwiązania.

Bardziej szczegółowy projekt może zawierać rzeczywiste treści, dokładniejsze komponenty i lepiej odwzorowywać przyszły sposób działania produktu. Wraz ze wzrostem szczegółowości wireframe zaczyna przypominać właściwą makietę UX.

Nie każdy projekt wymaga przechodzenia przez wszystkie poziomy szczegółowości. W prostszej stronie internetowej bardzo wczesny szkic może szybko zostać rozwinięty do dokładniejszej makiety. Przy rozbudowanej aplikacji dodatkowy etap uproszczonych wireframe'ów może pomóc sprawniej przeanalizować większą liczbę funkcjonalności.

Jak wygląda tworzenie wireframe'u?

Projektowanie wireframe'u powinno rozpocząć się od poznania celu produktu, jego użytkowników oraz zakresu funkcjonalnego. Samo rozmieszczenie prostokątów na ekranie nie jest jeszcze projektowaniem UX, jeżeli nie wynika z określonych potrzeb i procesów.

W przypadku strony internetowej punktem wyjścia może być sitemapa, oferta firmy oraz informacje, które trzeba przekazać użytkownikowi. W aplikacji potrzebne będą przede wszystkim funkcjonalności, role użytkowników oraz najważniejsze procesy realizowane w systemie.

Dopiero na tej podstawie projektowane są kolejne widoki. W trakcie pracy analizowane są zależności pomiędzy nimi, rozmieszczenie informacji i sposób prowadzenia użytkownika przez produkt. Wireframe może następnie zostać omówiony z klientem i rozwinięty do kolejnego etapu projektu UX/UI.

Czy wireframe powinien zawierać prawdziwe treści?

Na bardzo wczesnym etapie można korzystać z treści zastępczych, jednak wraz z rozwojem projektu warto pracować na materiałach możliwie zbliżonych do tych, które rzeczywiście znajdą się w produkcie.

Długość nagłówka, liczba pól formularza, rodzaj danych w tabeli czy sposób opisania przycisku mają wpływ na projekt interfejsu. Dlatego projektowanie wyłącznie na przypadkowym Lorem Ipsum może ukrywać problemy, które pojawią się po wprowadzeniu rzeczywistych treści.

W bardziej szczegółowych makietach UX warto więc uwzględniać realne komunikaty, przykładowe dane i microcopy. Pozwala to dokładniej ocenić zarówno układ ekranu, jak i sposób komunikowania się produktu z użytkownikiem.

Czy wireframe można przetestować z użytkownikami?

Tak. Jeżeli poszczególne ekrany zostaną połączone w interaktywny prototyp, można wykorzystać je podczas testów użyteczności UX jeszcze przed rozpoczęciem developmentu.

Użytkownik może otrzymać konkretne zadanie, np. znaleźć produkt, wypełnić formularz, skonfigurować ustawienie albo przejść przez określony proces w aplikacji. Obserwacja pozwala wtedy sprawdzić, czy zaprojektowana struktura jest dla niego zrozumiała.

Jeżeli pojawią się problemy, wireframe można poprawić i ponownie zweryfikować. Jest to szczególnie wartościowe, ponieważ zmiana struktury na etapie projektu jest zwykle prostsza niż przebudowywanie gotowego rozwiązania po wdrożeniu.

Wireframe przed programowaniem – dlaczego warto?

Przekazanie projektu do developmentu bez wcześniejszego uporządkowania struktury oznacza, że część decyzji dotyczących działania produktu będzie musiała zostać podjęta już podczas programowania.

Może to prowadzić do dodatkowych pytań, zmian zakresu oraz konieczności przebudowywania wcześniej wykonanych elementów. W przypadku bardziej rozbudowanych aplikacji problemy mogą pojawić się również wtedy, gdy poszczególne funkcjonalności były projektowane niezależnie i dopiero podczas wdrożenia okazuje się, że nie tworzą spójnego procesu.

Wireframe lub dokładniejsza makieta UX pozwala wcześniej omówić i zaakceptować sposób działania rozwiązania. Programista otrzymuje dzięki temu bardziej precyzyjny punkt odniesienia podczas implementacji.

Czy każdy projekt potrzebuje wireframe'u?

Nie każdy projekt wymaga osobnego etapu bardzo prostych, szarych wireframe'ów. W przypadku niewielkiej strony projektant może stosunkowo szybko przejść do bardziej szczegółowej makiety UX. Przy większej aplikacji stworzenie uproszczonych widoków może natomiast znacznie ułatwić uporządkowanie funkcjonalności.

Najważniejsze jest nie samo wykonanie dokumentu nazywanego „wireframe”, ale oddzielenie projektowania działania produktu od finalnego dopracowywania jego wyglądu.

Jeżeli projekt wymaga podjęcia wielu decyzji dotyczących struktury, procesów i zależności pomiędzy ekranami, etap UX przed UI pozwala te decyzje uporządkować i przedyskutować zanim zostaną przełożone na finalny design.

Wireframe jako pierwszy etap projektu UX/UI

Wireframe nie powinien być traktowany jako cel sam w sobie. Najczęściej stanowi jeden z etapów prowadzących do stworzenia kompletnej makiety UX/UI strony lub aplikacji.

Po zaakceptowaniu struktury można rozwinąć projekt o finalną warstwę wizualną, komponenty, Design System oraz interakcje. Następnie projekt może zostać przygotowany do przekazania zespołowi developerskiemu.

Proces może więc wyglądać następująco:

analiza → architektura informacji → wireframe → makieta UX → UI → prototyp → development.

Takie podejście pozwala najpierw odpowiedzieć na pytanie „jak produkt powinien działać?”, a dopiero później skoncentrować się na tym, jak powinien wyglądać.